ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಗರಿಷ್ಠ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಇರಾನ್ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಜೊತೆಗೆ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೂ ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವು ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ತೈಲ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಜಾಗತಿಕ ಇಂಧನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಹೆಚ್ಚಿದಾಗ ಮೊದಲಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ.
ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಏರಿಕೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ಆ್ಯಂಡ್ ಅನಾಲಿಸಿಸ್ ಸೆಲ್ ನೀಡಿರುವ ವರದಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಭಾರತ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಯೋಜನೆಗಳು, ಬಲವಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ, ವಿಭಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ತೈಲ ಆಮದು ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ಇಂಧನಗಳ ಬಳಕೆ ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ದೇಶದ ಇಂಧನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಉಂಟಾದರೂ ಭಾರತ ತನ್ನ ಇಂಧನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಪಿಪಿಎಸಿ ನೀಡಿರುವ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಂಗ್ರಹವು 250 ಮಿಲಿಯನ್ ಬ್ಯಾರೆಲ್ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇದೆ.
ಇದನ್ನು ಲೀಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು 4,000 ಕೋಟಿ ಲೀಟರ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಂಗ್ರಹವು ದೇಶದ ಇಂಧನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಮಾರು 7 ರಿಂದ 8 ವಾರಗಳವರೆಗೆ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಗ್ರಹವು ದೇಶದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಕಷ್ಟ ಅಥವಾ ತೈಲ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟಾದರೆ ಈ ಸಂಗ್ರಹವು ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ತೈಲ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 258 ಮಿಲಿಯನ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಆಗಿದೆ.
ಆದರೆ ದೇಶೀಯ ಬಳಕೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 210 ರಿಂದ 230 ಮಿಲಿಯನ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಇದರರ್ಥ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಬಳಕೆಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇದೆ. ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಬಲವಾಗಿದೆ. ತೈಲವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಡೀಸೆಲ್, ಏವಿಯೇಷನ್ ಫ್ಯುಯೆಲ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಇದೆ.
ಇದರಿಂದ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾದರೂ ದೇಶದ ಇಂಧನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತನ್ನ ತೈಲ ಆಮದು ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ಹಿಂದೆ ಸುಮಾರು 27 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಾರತ ತೈಲವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಈಗ 40ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಈ ಕ್ರಮದಿಂದ ಭಾರತ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಅಮೆರಿಕಾ, ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೆರಿಕಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ತೈಲವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ.
ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿ ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಸಾಗಣೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ತೈಲದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣ ಈ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಉಂಟಾದರೆ ಜಾಗತಿಕ ತೈಲ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಸ್ಥಿರತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಭಾರತ ತನ್ನ ಆಮದು ಮೂಲಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟು ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಆಮದುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 40 ಶೇಕಡಾ ಮಾತ್ರ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೂಲಕ ಬರುತ್ತದೆ.
ಉಳಿದ 60 ಶೇಕಡಾ ಇತರ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.
ಇದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಾಗಣೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾದರೂ ದೇಶದ ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಬೆಲೆಗಳು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಏರಿಕೆ ಕಂಡಿವೆ. ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 55 ಶೇಕಡಾ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ 21 ಶೇಕಡಾ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ 19 ಶೇಕಡಾ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆಗಳು ಬಹುತೇಕ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ. ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆಯೂ ಕಂಡಿದೆ. ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 0.67 ಶೇಕಡಾ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಡೀಸೆಲ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 1.15 ಶೇಕಡಾ ಮಾತ್ರ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಇದು ಇಂಧನ ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೈಗೊಂಡ ಕ್ರಮಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ತೆರಿಗೆ ನೀತಿಗಳು, ಪೂರೈಕೆ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮೇಲಿನ ನಿಗಾ ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಇಂಧನ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಯ ಇಂಧನಗಳ ಬಳಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಪೆಟ್ರೋಲ್ನಲ್ಲಿ ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೇ 20 ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವತ್ತ ಸರ್ಕಾರ ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 6 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದ ತೈಲ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಎಥೆನಾಲ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗಾಗಿ ಸಕ್ಕರೆ ಕಬ್ಬು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ರೈತರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ ಜೊತೆಗೆ ಕೃಷಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಿಗೂ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಎಲ್ಪಿಜಿ ಬೆಲೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಉಜ್ವಲ ಯೋಜನೆಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಿಗೆ 14.2 ಕೆಜಿ ಗ್ಯಾಸು ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 553 ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಇದೇ ವೇಳೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಗಾತ್ರದ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ ಸುಮಾರು 1,054 ರೂಪಾಯಿ ಇದೆ. ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 1,239 ರೂಪಾಯಿ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 1,195 ರೂಪಾಯಿ ಇದೆ.
ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಮತ್ತು ಇಂಧನ ನೀತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಉಜ್ವಲ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳು ಗ್ಯಾಸು ಸಿಲಿಂಡರ್ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಇಂಧನ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಮರದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದು ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೂ ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆ ನೋಡಿದರೆ, ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಭಾರತ ತನ್ನ ಇಂಧನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕಚ್ಚಾ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹ, ವಿಭಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಆಮದು, ಬಲವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಪರ್ಯಾಯ ಇಂಧನ ನೀತಿಗಳು ದೇಶದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಪಿಪಿಎಸಿ ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ನೀತಿಗಳ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತ ತನ್ನ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.